توحید عربی و شرک ایرانی در سایه افشاگری‌های ویکی‌لیکس

ترجمه و تنظیم: حمیدرضا غریب‌رضا

منتشر شده در روزنامه وطن امروز

آنچه در پی می‌آید مقاله‌ای به قلم استاد «ابراهیم الخلیفه» یکی از نواندیشان منتقد عربستانی در عرصه مسائل دینی و سیاسی است. ایشان، مقالات دیگری در نقد تکفیر مسلمانان از سوی گروه‌های مذهبی رادیکال عرب و همچنین درباره محاکمه حاکمانی که با قهر و غلبه روی کار آمده‌اند، نگاشته است. ایشان در این مقاله که در نشریه «العصر» منتشر شده، با استفاده از زبان طنز کوشیده خیانت حاکمان کشورهای عربی را در تعامل با آمریکا و اسرائیل به‌خوبی نمایش دهد و عنوان کند که حکومت‌های سازشگر چگونه برای فریب مردم و غافل کردن توده‌ها از این خیانت تاریخی، فتنه‌گری مذهبی می‌کنند و ایران را به شرک متهم می‌سازند!

یکی از نعمت‌هایی که در این روزگار فریبکار، ما عرب‌ها به دنبال خود به یدک می‌کشیم، این است که مثل ایرانی‌ها و دیگرانی که اهل شرک هستند، به اولیای صالح و اهل قبور متوسل نمی‌شویم، مردگان نه برای خود و نه برای دیگران سود و زیانی ندارند. صد البته که سود و زیان در دست اولیای زنده‌ای است که در واشنگتن و در پس آنان در تل‌آویو زندگی می‌کنند! به همین دلیل ما به آنان پناه می‌بریم، از آنان کمک می‌جوییم و در مسائل‌ مهم، به آنها توکل می‌کنیم؛ مسائل مهمی چون حمایت و دفاع از وطن، مواجهه با دشمنان، محافظت از مرزها و جنگ با مشرکان ایرانی که با اولیای زنده واشنگتن و تل‌آویو دشمنی می‌کنند. البته مشرکان ایرانی برخلاف ما تلاش دارند به فرزندان خود پناه ببرند و در حمایت و توانمند کردن خود به توان فرزندانشان تکیه کنند. یکی از نمودهای توحید نزد ما عرب‌ها این است که حاکمان سیاسی ما معصوم هستند، به همین جهت از عملکردشان پرسش نمی‌کنیم و دعا و مدیحه‌سرایی برای آنها لهجه زبان‌مان شده تا روزی که فرشته مرگ به سراغ پادشاهان ما بیاید و برکات فرزندان و نوه‌هایشان را به ما برساند. این در حالی است که ما اهل توحیدیم و به هیچ‌وجه به حاکمان‌مان شرک نمی‌ورزیم! ولی اهل شرک در ایران‌اند؛ یکی از نمونه‌های شرک ایرانی‌ها این است که شاه را سرنگون کردند و حاکمانی را برسرکار آوردند که خود انتخابشان می‌کنند. مشرکان ایرانی از عملکرد حاکمانشان پرسشگری می‌کنند، اجازه نمی‌دهند بیش از چند سال رئیس دولت باشند. بعد از گذشت مدت مشخص، آنها را عوض می‌کنند و دیگری را انتخاب می‌کنند. با اینکه در برخی موارد نمونه‌هایی از چهره‌های توحید عربی هم وارد شرکیات ایرانی می‌شود ولی از توحید ما نسبت به حاکمان معصوم فرسنگ‌ها فاصله دارند. یکی دیگر از نمودهای توحید عربی این است که ما نسبت به اولیای صالح در واشنگتن هیچگونه بخل مالی نمی‌ورزیم بلکه با اختیار خود هدیه‌ها را پشت سرهم برایشان ارسال می‌کنیم؛ برای آنها به شکل رایگان در سرزمین‌های خودمان، پایگاه‌های نظامی تاسیس و بیشتر هزینه‌های آن را پرداخت می‌کنیم، تا برکات هوشمند اولیا و تشعشعات غنی شده آنان به سرزمین عراق و افغانستان برسد. هرکدام از ما به اندازه توان و حرص خود در راضی کردن اولیای صالح، پیشقدم شدیم و رسیدن این برکات و پشتوانه‌های لجستیک آن را تسهیل کردیم. تلاش ما این بود که این نیکوکاری‌ها مخفی بماند و حتی دست راست ما نداند دست چپ‌مان چه اطاعت‌ها و تقرب‌هایی را انجام داده است!

ما عرب‌ها از شبکه‌های شرک‌آلود ایرانی چندشمان می‌شود. به همین جهت تصمیم گرفتیم با به راه انداختن ده‌ها شبکه ماهواره‌ای توحیدی مانند MBC، روتانا،‌ ART و شوتایم، با شبکه‌های شرک‌آلود ایران بجنگیم، به اضافه شبکه‌های ماهواره‌ای دیگری که احترام حاکمان معصوممان را حفظ می‌کند و از دنیا دوری می‌گزیند و آنچه مال خداست را به خدا و آنچه مربوط به قیصر است را به قیصر واگذار کرده است. یکی از نمودهای توحید در نزد ما این است که ما در درک خطر اقدامات شرک‌آلود ایران، از واشنگتن و تل‌آ‌ویو جلو زده‌ایم، از آنها درخواست و به آنها اصرار کردیم که حمله به این امور شرک‌آلود ضروری است و باید امت اسلامی از آن آسوده شود ولی اولیای صالح، کند عمل می‌کنند، صبر می‌کنند، مسائل‌ را تحلیل می‌کنند، محاصره‌های پشت سرهم را تجربه می‌کنند. این رفتار در ضمن جایگزین‌هایی است که سرشت عربی بدان خو نکرده و با مقتضیات توحید جدید عربی سازگاری ندارد. از دیگر نمودهای شرک ایرانی‌ها این است که جمیعت‌شان به 70 میلیون می‌رسد در حالی که ما عرب‌ها نزدیک به 300 میلیون نفر هستیم و دارای ثروت و منابعی که چندین برابر مشرکان ایرانی است ولی ما همانند ایرانی‌ها به اولیای صالح واشنگتن شرک نمی‌ورزیم و بر فرزندان و توان درونی آنان تکیه نمی‌کنیم. این دستاوردها ابتکار ما عرب‌هاست و امروز به مهم‌ترین نشانه‌های توحید مدرن عربی تبدیل شده بویژه نزد عرب‌های حاشیه خلیج‌فارس! حاکمان معصوم ما مشغول پشتیبانی از حکومت توحید در رام‌الله و محاصره گمراهان غزه هستند. آنها را در پشت حصارهایی زندانی کرده‌اند و صلح و امنیت را از اولیای صالح واشنگتن و تل‌آویو درخواست می‌کنند، در حالی که مشرکان در ایران از گمراهان غزه پشتیبانی می‌کنند. آنها در برابر تلاش‌های انجام شده برای صلح و امنیت مقاومت می‌کنند. تلاش می‌کنند «آتش مقدس» را بربایند و بمبی هسته‌ای تولید کنند که اولیای ما را در واشنگتن و تل‌آویو بترساند! ما عرب‌ها درباره جنگ‌ها تصمیم نمی‌گیریم، گویی به سفر تفریحی رفته‌ایم یا مسابقه شتردوانی را دنبال می‌کنیم، به همین دلیل نیز ما فقط بعد از مطالعات عمیق و طولانی تصمیم می‌گیریم. مراکز پژوهشی برای ما ثابت کرده‌اند که اگر ایرانی‌ها بتوانند بمب هسته‌ای تولید کنند، علیه ما به کار خواهند گرفت. ایرانی‌ها مانند ما عرب‌ها در مسائل‌ سیاسی، باهوش نیستند، چنانکه ترس اولیای واشنگتنی و تل‌آویوی از این بمب احتمالی، فقط به خاطر ما عرب‌هاست! ما عرب‌های اهل توحید، گروه‌هایی را ایجاد نمی‌کنیم که دنیا را پر از انفجار کنند و جهان را به آتش کشیده، ‌تر و خشک را با هم بسوزانند و میان مسلمانان و نامسلمان خلط کنند ولی پیروان مشرکان ایرانی در نزدیکی چاه‌های نفت ما در همه کشورهای مشرق عربی حضور دارند با اینکه این پیروان، در طول دهه‌های گذشته، و با وجود حالت جنگ منطقه‌ای، به منافع و ثروت‌های اقتصادی ما آسیبی نرساندند، شاید در آینده چنین کنند چون در آینده به منافع ما ضربه می‌زنند ما عرب‌ها هم، دست پیش را گرفته، از اولیای صالح واشنگتن و تل‌آویو درخواست می‌کنیم و اصرار می‌ورزیم که آتش جنگ را سریع‌تر افروخته کنند. نمی‌دانیم چرا مردد هستند؟ جنگ که قرار نیست در سیبری یا در آمریکا اتفاق بیفتد! بلکه جنگ در مناطق عربی و ایرانی خواهد بود، همگی ضرر خواهیم دید. دیگر مناطق ما هم به سرنوشت عراق دچار خواهند شد، حرث و نسل‌مان خواهد سوخت، سلاح‌های جدید روی ما تجربه خواهد شد و منطقه در تشعشعات غنی شده هسته‌ای غرق خواهد شد. همه این فداکاری‌ها در راه کم ارزش کردن مشرکان ایرانی و آسوده کردن خیال اولیای واشنگتن و تل‌آویو از دغدغه شرک در ایران آسان‌تر خواهد بود زیرا این دغدغه بیانگر توازن قوا میان اهل شرک با قدرت اولیاست. به همین دلیل، کشورهای عربی در گزارش‌های سازمان شفاف بین‌المللی در صدر فهرست کشورهای اصلاح‌طلب از نظر مالی و اداری قرار گرفته‌اند. این همه از برکات توحید مدرن عربی است زیرا حاکمان ما برای به دست آوردن برکات اولیا و به‌کارگیری توان علیه دشمنان شب‌زنده‌داری می‌کنند ولی ملت‌ها به بدعت‌های اهل قبور مشغول شده‌اند و از بدعت‌های زندگان غافل مانده‌اند.