گفتگوي نخبگان جامعه با حضرت نوح (عليه السلام):

پس سران قومش كه كافر بودند، گفتند: «ما تو را جز بشري مثل خود نمي‌بينيم، و جز انسان‌هاي پست ما، آن هم به شكل نسنجيده، كسي از تو پيروي نمي‌كند. شما بر ما امتيازي نداريد بلكه شما را دروغگو مي‌دانيم»(هود:28)

گفت: «اي قوم من، به من بگوييد، اگر از طرف پروردگارم حجّتي روشن داشته باشم، و مرا از نزد خود رحمتي بخشيده باشد كه بر شما پوشيده است، آيا ما بايد شما را در حالي كه بدان اكراه داريد، به آن وادار كنيم؟»(هود:29)

«و اي قوم من، بر اين رسالت مالي از شما درخواست نمي‌كنم. مزد من جز بر عهده خدا نيست. و كساني را كه ايمان آورده‌اند طرد نمي‌كنم. قطعا آنان پروردگارشان را ديدار خواهند كرد، ولي شما را قومي مي‌بينم كه ناداني مي‌كنيد»(هود: 30)

«و اي قوم من! اگر آنان را برانم، چه كسي مرا در برابر خدا ياري خواهد كرد؟ آيا عبرت نمي‌گيريد؟» (هود:31)