بسم الله الرحمن الرحیم

عکس تزیینی است

نویسنده: حمیدرضا غریب رضا

داخل مترو در آن شلوغی نفس گیر ایستاده بودیم و قطار شهری هم با سرعت داشت مسیرش را طی می کرد. ناگهان از طرف سقف قطار بوی سوختن آمد. هم همه بلند شده بود. یکی می گفت الان منفجر می شود. یکی می گفت حاج آقا یک ذکری چیزی بخوان آتش خاموش بشود! بعضی ها شوخی می کردند و بعضی ها هم واقعا نگران شده بودند.

مترو در اولین ایستگاه که ایستاد همه بیرون آمدند. بعضی ها سراسیمه و مضطرب دویدند و از ایستگاه مترو بیرون رفتند. برخی دیگر هم ایستادند تا ببینند چه می شود. من هم ایستاده بودم. گرما به شکل بخار از سقف مترو قابل مشاهده بود. ولی شعله ای یا آتشی از هیچ جای سقف بیرون نمی آمد.

یکی از مسافران جوان مترو با شجاعت بالا رفت تا محل آتش گرفتگی را مشخص کند. ماموران مترو هم کپسول آتش نشانی را دستش دادند و راهنماییش می کردند. خیلی وارسی کرد ولی خبری از آتش نبود.

این وسط عده ای هم که سوژه خوبی پیدا کرده بودند دوربین های چندمگاپیکسلی موبایل ها را روشن کرده، داشتند از این آشفته بازار فیلم برداری می کردند!

به احتمال زیاد سیمی اتصالی کرده بود و حرارت زیادی تولید شده بود ولی خطر جدی نبود. گفتند سوار شوید مترو حرکت می کند. ما هم سوار شدیم و مترو به راه خودش ادامه داد.

نکته جالب توجه این که وقتی قطار ایستاده بود و عده ای داشتند ایستگاه مترو را ترک می کردند خانمی سانتی مانتال که داشت از کنارم عبور می کرد با عصبانیت به من اشاره کرد و بلند فریاد زد:

«آخوند محترم چرا از چین مترو وارد می کنید»؟!

بنده خدا فکر می کرد گمرک کشور در حوزه علمیه قم است و علاوه بر تأیید و پورسانت گرفتن از همه کالاها، حتما نوع کالاهای صادراتی و وارادتی را طلبه ها مشخص کنند. البته جای تعجب نیست چون وقتی لوله نفت در جیب آخوندها باشد حتما صادرات و واردات هم دست آنهاست!!

بعدها به نظرم آمد ای کاش جواب می دادم: خواهر محترم اگر از جنس مترو ناراضی هستی برو به پسر آقای رفسنجانی شکایت بفرما نه بنده که نه سر پیاز متروام نه تهش!